Verliefd (een mens moet wat op Valentijn)

He liefje door jou
bloos ik me donkdieperrood
je jaagt me op de kasten
ik gedraag me idioot

He liefje
echt... ik zie je graag
maar haal nu alstublieft
die vlinders uit mijn maag

Liefje voor jou
ga ik graag op mijn rug
maar ik smeek je
geef me mijn nachtrust terug!

Liefje echt
ik wil je niet krenken
maar ik zou nu en dan
eens aan iets anders willen denken

Liefje sorry
geraak nu niet in de put
maar eerlijk, die verliefdheid
vind ik gewoonweg kut.

Lijfstraf

Blijkbaar nemen lijven
al eens wraak
en straffen ze
hun eigenaars
wanneer ze zich benadeeld voelen.
Terwijl ik het mijne
lekker verwen
met sapjes
soepjes
crèmetjes
wasbeurtjes
lekkernijtjes...

Maar nee hoor.
Nu besluit dat lijf van mij
dat het maar eens wat minder moet
met uitgaan, roken,
ritmes verleggen,
over kleine grenzen gaan...

Dus omdat een welgemikt griepje
me niet kon vellen
smijt het er nu een hoest tegenaan
van het type longverwoestend
en keelversmachtend.

Natuurlijk juist als ik
een skiweekendje
op het plan heb staan.
Maar ik ga het negeren.
Niets weerhoudt me
van een weekend skivaren!

Toch benieuwd
wat het daarna
weer gaat verzinnen.

A new sensation

Twee dingen
geprobeerd vanochtend
twee grensjes weer verlegd
De eerste was springen
vanop de kant
in anderhalve graad.

Kopje onder.
Het hart stopt.
De spieren verlammen.
Twee seconden
de gedachte -
vaarwel wrede wereld.

En dan bovenkomen
en de zon
die je hoofd
instant microwavet.
Geluk komt in
kleine porties...

En dan uit het water
rollen in de sneeuw -
dat was nummer twee.

Hoe vreemd
dat de sneeuw
even voelde
als een warm deken.
Zonnebaden
in je badpak
op ijs.

Je lijf bedotten
met extremen:
het is gewoon te gek!
Drugs dat is voor watjes
Dit is lekker écht.

Huizentrots

Drie jaar geleden
kocht ik
een schattig huisje,
midden in
de Seefhoek.

Deel van een complex
tien kleine huiskes,
tien grotere
en tien hoekpanden.



Gebouwd in 1870
gekocht door het OCMW
en na jaren uitgeleefd te zijn
deerlijk verkommerd...
Zetten zij het te koop.

Door een bouwfirma
werd het complex
begin deze eeuw
compleet gerenoveerd
en particulier verkocht.
Aan mij dus.
En aan mijn fijne buren.



Een straat verderop
staat ook zo'n complex
maar nog steeds
in de deplorabele staat
van vóór de renovatie.



Een thuis
voor krakers,
junkies,
gespuis.



Een grote kraan echter
-sinds deze week
prominent aanwezig
in het luchtbeeld-
maakt blij kond:
er wordt aan gewerkt!

Zodat deze huisjes
niet verloren gaan.
Tenslotte
horen zij
tot de rijke geschiedenis
van Antwerpen
en de Seefhoek...

Wintersfeer

Kwistetniet maar kweetnuwel!

Ik ben gek
van groenten
kruiden
fruit...

Bij de Marrokaan
ligt vaak iets
wat ik nog niet ken.

Zoals deze week.
Gele ribbelpeer
met een heerlijke geur.
Eentje meegenomen.
Geprobeerd.
Maar het was niet lekker.
Oneetbaar zelfs.
Bahbah.

Toch...
dat ligt niet zomaar
in de winkel!

Opzoeken dus.
Internet leerde me
dat ik een kweepeer kocht.
En dat je er prima
mee kan koken.
Of gelei van maken.
En siroop.
Goed voor de maag!
Lekker bij wild of op de bo.
Of in de witte wijn...

En van de pitten?
Daarvan
maak je antiklovenzalf.

De peer zelf is een
heerlijke
luchtverfrisser.

Uitgetest. Uiteraard.
En goedgekeurd!

Ich möchte ein Eisbär sein

Een bericht op Facebook.
Van Vincent.
"Morgen ijsberen".
De uitdaging werd wakker geschud.
Komaan Joke, ga mee!

1,5 km stevig wandelen naar Boekenberg.
Helemaal warm.
Twee zalige duiken en een stukje zwemmen.
Met een lijf van elektriek.
In water van 8,5 graden.
Daarna weer 3 km wandelen.

Ik heb een NOG!!!-gevoel.

Van een geit in haar eendje.

Het is altijd wel wat met haar.
Dan wil ze niet van start doen
of verliest ze plots olie
of mankeert er ineens een lichtje.

Hoeveel keer wij al samen
op de pechstrook hebben gestaan
in de regen,
gestrand in de duisternis.

Er wordt best veel
tegen haar gefoeterd
geroepen,
getierd,
gesmeekt.

Maar.
Als op een ochtend blijkt
dat onverlaten
haar hebben proberen te stelen,
dan krimpt mijn hartje wel.
Ik kan me geen leven
zonder mijn Dora voorstellen.
Wil dat ook niet.

Want Doortje
is zoveel meer dan een auto.
Net zoals
mijn gestolen gereedschapskist
meer in zich droeg
dan louter gereedschap...

Hunnie...

Vandaag word jij geen 34.

Weer zo'n dag op de kalender
die er mij spijkerhard op wijst
dat de wereld zonder jou
een stukje minder mooi is.

xxx

Feestdag klusdag.

Ik heb een hekel
aan feestdagen.
Echt.
aan zondagen ook,
maar feestdagen zijn
dan ook
doordeweekse zondagen.

Plus.
De zomer is voorbij,
de parken zijn dicht,
en terrasjes met dit weer
doe je ook niet voor je plezier.
Ook heb ik geen lief
om tijd mee te verdrijven.

Dus!
Ideale dag voor een klus!
Na 2,5 jaar
eindelijk de traphal naar boven.
Netjes. Plamuren. Schuren.
Schilderen.

En wat hebben we vandaag geleerd?

• Klusdag is geen feestdag.


• Geen klushulp hebben
  heeft als grote voordeel
  dat niemand
  schaamtelijke foto's maakt
  als je er uitziet als een Yeti.


• Gamma afplaktape zuigt.
  Maar plakt niet.


• Feestdagen zijn kudt.
  Want net nu is de verf halverwege op
  en geen winkel is open.

Dat wordt dus afwerken
op de volgende feestdag.
25 december was het, he?
Ik kijk er al naar uit.